Tras-kalk, uit de tijd van de Romeinen

Het oudst bekende bindmiddel voor stucwerk is kalk. Echter kalk heeft naast veel voordelen enkele belangrijke nadelen: het hardt alleen aan de lucht, is slechts gering slijtvast en weinig vochtbestendig. De Grieken en Romeinen ontdekten lang geleden een andere natuurlijke toeslagstof: tras.

Door het natuurlijke vulkanische gesteente tras, ook wel puzzolaan genoemd, in poedervorm toe te voegen aan pleisters ontstaan mortels met een verhoogde weerstand tegen vocht en zouten, zg. sulfaten, uit de ondergrond en worden de pleisters spanningsarm na verharding. De tras-deeltjes omhullen de kalk of cement bestanddelen, waardoor deze beter beschermd worden en gevelafwerkingen langer meegaan. Tevens worden kalkuitbloeiingen op gevels (zg. witte uitslag of kalksluiers) voorkomen.

Rajasil tras-kalk en tras-cement pleistermaterialen zijn van oudsher zeer bekend en gerenommeerd. Ze zijn geschikt voor oude gebouwen zoals monumenten, kerken en boerderijen, maar ook voor nieuwbouw. WTA-pleisters zijn goedgekeurd voor restauratiewerken. Rajasil, bewezen kwaliteit voor buiten en binnen.